Sterrenkijken: Orion Stars-fan Geert Thijssen
Verenigingsman Geert Thijssen (66, Doetinchem) heeft Orion Heren 1 zien uitgroeien tot het huidige Orion Stars Als speler, scheidsrechter, coördinator en supporter is hij niet voor niets geëerd met een gouden bondsspeldje. Hoe kijkt hij aan tegen de evolutie van het herentopvolleybal in Doetinchem?
Hoe lang ben je al fan of betrokken bij club?
“Toen ik 11 was, ben ik gaan volleyballen. Dat was toen nog best bijzonder op die leeftijd. Ik trainde in het halletje aan de Lohmanlaan, samen met Hennie van Haarlem, de huidige voorzitter van de vereniging. Door de jaren heen heb ik veel bij Orion gedaan: ik ben al meer dan vijftig jaar zelf scheidsrechter, ook nog scheidsrechterscoördinator en ik heb de toernooicommissie gedraaid. Thans ben ik als e-scorer actief tijdens de wedstrijden van Orion Stars en ben ik coördinator van de video-challenges van de thuiswedstrijden en tijdens de BeNe-Cup.”
“Daarnaast houd ik me al heel lang met Heren 1 bezig. Vroeger zat ik bij de toenmalige supportersvereniging, in 1977/1978. Toen veranderde de teamnaam van Quick Orion naar Ubbink Orion. Zes keer per seizoen ging ik dan met andere fans in bussen naar de uitwedstrijden. Een nieuwe supportersvereniging zou wel een toegevoegde waarde hebben, een bindende factor, naast het Orion Stars-team en de SaZa-topsporthal als locatie. Een supportersgerichte activiteit of commissie kan zeker helpen.”
Wat vind je van de naam Orion Stars?
“Ik ben heel blij dat de naam niet meer sponsorgebonden is. Dat geeft continuïteit en binding, en het is handig met branding. Dat vind ik belangrijk. En de naam vind ik treffend; je bent en blijft Orion, uit Doetinchem,van de volleybalvereniging. Rensa Family Orion en Orion Stars hebben een gezamenlijke oorsprong, met Orion als verzamelnaam voor topvolleybal. Daar kun je je nooit van losweken, die link wil je behouden.”
“Aan de andere kant wil je een klein onderscheid maken: ‘Stars’ geeft aan dat je best wel wat wilt bereiken en tot de sterren wilt behoren. De naam is inmiddels wel geland, heb ik het idee. De richting van de BV geeft me wel vertrouwen; naast de sportverplichting hebben we ook een maatschappelijke verplichting. Je bent niet alleen maar een groep van twaalf jongens met een staf die zorgen dat er elke week een volleybalwedstrijd wordt gespeeld – het is veel meer dan dat. Sinds de promotie naar de Eredivisie in ‘77 is er zoveel veranderd. Van diepe dalen, bijvoorbeeld het faillissement van een tiental jaar terug, naar hoge toppen, zoals het landskampioenschap van 2012.”
Hoe gaan we nóg meer supporters de zaal in krijgen?
“We moeten ervoor zorgen dat er binding is tussen de aanhang en de jongens die het volleybal neerzetten. Die binding krijg je door interactie met het publiek. Ieder jaar gaat dat beter, vind ik. Da’s wel iets lastigs hoor, want je moet altijd een goeie show neerzetten. Dat is je product, het moet mensen aanspreken. Dat doe je door iedere keer tot het gaatje te gaan in de wedstrijd en het publiek te boeien. Van hoe je het veld opkomt tot entertainment tijdens de sets zelf, en naderhand fotomomenten en handtekeningen voor jonge fans. Bied het publiek het vermaak dat ze zoeken en houd ze vast in de kantine naderhand. Als een groep muzikale volleyballiefhebbers een clublied kan maken, dat zou ook mooi zijn.”