We spreken met Alex & Lexie (40 en 9, Doetinchem). Volleybal speelt een grote rol voor vader en dochter. Tijd voor de volgende editie voor ‘Sterrenkijken – fans aan het woord’!

Hoe lang ben je al fan of betrokken bij de club? 

Dochter Lexie speelt al 2 jaar bij Orion, met CMV op niveau 4.1 (“Da’s voordat je naar de CBA-jeugd gaat”, vult pa Drost aan). “Ik ga naar de wedstrijden van Orion Stars als ze ‘s middags zijn, met pap en mam en broertje en zusje. Maar ik speel als enige van het gezin volleybal! Alleen m’n nichtje volleybalt verder. Djifa (spelverdeler van vorig seizoen, red.) is m’n favoriete speler, zijn vlechtjes vond ik heel leuk! En de Astronautjes, da’s ook leuk, maar daar ga ik niet meer naartoe omdat ik de wedstrijd gewoon zo graag wil zien.

Vader Alex is al sinds 2012 betrokken bij de club. “Toen werden we voor het eerst kampioen, in Rozengaarde nog. Ik werkte nog als fysiotherapeut onder m’n baas bij MediFit. De krachttrainingen werden nog wel eens bij ons gedaan. Sindsdien is dat verder uitgegroeid: nu zitten we bij elke wedstrijd op de banken en gaan we alle acties vóór en ná de trainingen na. Samen met Sterre Smeitink ben ik nog altijd fysiotherapeut. Mijn rol binnen Orion is nu een beetje die van casemanager voor alle zorg-gerelateerde vragen.” 

Wat vind je van de naam Orion Stars?

Lexie vindt het wel een goeie naam. “Het zijn ook wel Stars want ze winnen wel echt vaak!” Alex vult aan: “De naam werd altijd gekoppeld aan de sponsor, maar nu is het een veel meer alround-achtige naam. Dat vind ik wel sterk. Wijnand Geerdink heeft het de afgelopen jaren veel uitgelegd, dat meerdere mensen de club willen dragen, dat spreekt mij wel aan. Het lijkt veel duurzamer te zijn dan de jaren daarvoor. Niet elk jaar weer verandering. De naam past wel bij mensen die passie voor het volleybal willen uitdragen. Al met al goed gekozen!”

Hoe gaan we nog meer supporters de zaal in krijgen?

Alex heeft hier wel een mening over: “Het allerbelangrijkste is dat alle jeugd die volleybalt in de regio weet wie we zijn en wat we doen. We moeten alle clubs uit de regio aanspreken, dus Longa, WIK, BOVO, VcV, enzovoorts. De spelers clinics laten geven helpt ook enorm! Voor mijn dochter wel althans. En volwassenen moeten erover lezen in de krant of zien op tv, bijvoorbeeld op Omroep Gelderland, dat het daar vaker zichtbaar is. Ik heb echt het idee dat nog veel mensen het gewoon niet weten. De sportliefhebbers zouden hier moeten zitten, net als bij de Graafschap. Daar zit het al-tijd vol – ondanks de prestaties”, knipoogt de fysiotherapeut. “Gewoon vanwege het samenzijn en de gezelligheid. Maar het gaat al beter met Orion Stars; de zaal zit al vroeg in het seizoen best vaak vol, dus da’s mooi! Kampioen worden en namen hebben uit de streek komen, zoals Beau of Cees of Luuk, of juist Wouter en Gijs. Voor Beau kwamen mijn kinderen in elk geval vorig seizoen kijken!”

Wat is je voorspelling voor het komende seizoen?

“Sowieso een paar wedstrijden in Europa. En ze worden wereldkampioen! Maar in elk geval kampioen van Nederland”, zegt Lexie enthousiast. 

Alex voegt met nuance toe: “Als we straks tegen Belgische teams spelen, dan gaan we potjes zien hoor! Dat gaat publiek trekken. Als we geen kampioen van Nederland worden, dan hebben we iets niet goed gedaan. Op basis van de selectie en hechtheid van het team is onze grootste valkuil dat iemand geblesseerd raakt of dat we ons best niet meer doen. Het maximale halen is de ondergrens. Voor de club is het belangrijk om ons in de BeNe-liga te laten zien.”

Wat was het afgelopen seizoen ‘n feest in de SaZa-topsporthal hè? De sfeer in de zaal zit er goed in – en het wordt volgend volleybaljaar nóg beter! Hier vind je een klein overzicht van de aanstaande veranderingen. Let op: Seizoenskaarten voor je hoogsteigen plekje kun je vanaf 17 juni kopen!

Rob Jorna, manager van Orion Stars, doet een boekje open: “Er staan ons allemaal mooie toevoegingen voor de sporthal en de volleybalbeleving te wachten. Het afgelopen seizoen hebben we mooie stappen gemaakt op gebied van fan-beleving en veel mooie wedstrijden voor een groot publiek mogen spelen. Daar willen we komend seizoen weer een volgende stap in maken!”

Seated ticketing

Vanaf komend seizoen gaan we werken met seated ticketing. Dat betekent dat je als supporter, van te voren je plek kan uitkiezen. Hiermee bieden voordeel aan onze trouwe seizoenkaarthouders, zij kunnen aan het begin van het seizoen hun favoriete plekje bemachtigen voor het seizoen. ‘’We spelen steeds meer wedstrijden voor veel publiek. We merken dat mensen extreem vroeg naar de sporthal komen om hun plekje te bemachtigen én ik heb zelfs jassen en papiertjes gezien om ook andere stoelen te reserveren. Dat is natuurlijk een goed teken! Maar vanaf volgend seizoen kan iedereen dus van te voren zijn of haar zitplaats uitkiezen; seizoenkaarthouders maar ook losse kaarten.

Businesstribune doorgetrokken

Om als club te kunnen blijven groeien zijn onze partners cruciaal. Zonder groei in onze business club, kunnen we niet vooruit. Om een volgende stap te maken op dit gebied gaan we de businesstribune uitbreiden. Dat betekent dat we het aantal business seats willen gaan verdubbelen. Ruim 80 vaste plaatsen voor onze partners en nog eens ruim 200 variabele zitplaatsen voor business-club leden en genodigden. Dat betekent dat de gehele boven tribune alleen toegankelijk wordt voor partners en genodigden.

Mute Zone

Met de uitbreiding van de businesstribune zijn we genoodzaakt om de Mute Zone te verplaatsen naar de overkant. Hier werd het afgelopen seizoen mee geëxperimenteerd en is goed bevallen. ‘’In de Mute Zone zetten we de geluidsboxen uit en stellen we oordopjes beschikbaar voor de mensen die hier behoefte aan hebben. Zo proberen we er voor iedereen het beste van te maken!’’.

LED-scherm en uitgeklapte tribunes

De linkertribune (vanuit de algemene ingang bezien) wordt komend seizoen elke wedstrijd uitgeklapt. Dat heeft er mee te maken omdat aan de rechterkant van de hal, een groot LED-scherm komt te hangen. Op deze manier heeft iedereen zicht op het LED-scherm. De tribune onder het LED-scherm wordt het komende seizoen alleen gebruikt bij grote publiek toestroom. ‘’Laten we vooral hopen dat er heel veel wedstrijden zijn waarbij bezoekers zich even moeten omdraaien om te zien wat er op het LED-scherm getoond wordt. Wie weet dat er dan snel een tweede scherm volgt’’. 

De afgelopen jaren waren er al extra verlichting en spectaculaire vlammenwerpers bij de opkomst van de spelers. Nu komt daar nog een heuse opkomstvideo bij, en zullen op het genoemde scherm de challenges worden vertoond. Jorna: “Dat hebben we in samenwerking met Sport-ID aangeschaft om weer een stap vooruit te maken op gebied van entertainmentwaarde. We willen onze bezoekers keer op keer positief verrassen. Ze moeten de sporthal verlaten en echt het gevoel hebben gehad dat ze een middagje of avondje uit zijn geweest. Dat doen we door middel van pure topsport, toegankelijkheid en entertainment.” 

Club van de Week

Nog een leuk nieuwtje: komend seizoen is er elke wedstrijd een andere club van de week; een lokale vereniging die als geheel uitgenodigd wordt bij Orion Stars-matches. ‘’Hierdoor zullen niet alle tribune delen in de verkoop gaan, we houden 2 vakken beschikbaar voor onze partnerclubs. Want, daar gaan we komend seizoen vol op in zetten! We willen alle volleyballiefhebbers uit de regio deel laten uitmaken van onze successen. De Saza Topsporthal moet het kloppende volleybalhart van de regio worden’’. 

Koop een seizoenskaart en vind je plekje in de zaal

De seizoenskaarten 26/27 zijn vanaf aanstaande woensdag 17 juni te kopen! Wees er snel bij: je kunt nu je gewenste stoel online boeken. Zo kunnen vaste supporters hun gewenste plekje bemachtigen!

Niet voor niets staat de boomlange Ebbelaar dit seizoen op de longlist van Lange Mannen-coach Joel Banks: bij Dynamo speelde hij zich goed in de kijker. Komend jaar speelt hij aan Doetinchemse zijde!

Hoog niveau en professionele organisatie

Voor de passer/loper gaven de stabiliteit en de ambities van Orion Stars de doorslag om de stap te zetten: “Ze doen al jaren mee om de prijzen. Voor mij is het heel goed om daar voor te kunnen spelen, om mee te maken hoe het is om een bepaald niveau neer te moeten zetten. Van het trainingsniveau alleen al kan ik denk ik veel beter worden. Maar de organisatie achter het team is ook gewoonweg professioneel. Het enige wat je hoeft te doen is zorgen dat je op tijd bent, heel hard te trainen, en je werk doen. Voor de rest krijg je een auto, huisvesting, eten in de avond met het hele team! Da’s geweldig!” 

Ebbelaar is nu in Papendal om mee te trainen met de longlist. Helaas heeft hij vijf weken geleden zijn rechterhand gebroken, en drie weken geleden is hij geopereerd. “Het was tijdens een BeNe Conference-wedstrijd tegen Leuven met Dynamo. M’n middenhandsbeentje zei krak toen ik in botsing kwam met m’n middenblokkeerder. Wat een pech was dat. Nu doe ik krachttraining om wat sterker te worden. Elk nadeel heeft z’n voordeel, zullen we maar zeggen.” Gelukkig zijn de vooruitzichten goed en vordert het herstel gestaag, volgens de röntgenfoto’s. “De verwachting is dat ik binnen vijf, zes weken weer alles kan. Dat zou best snel zijn. Daarom ben ik ook op Papendal, omdat hier alle faciliteiten zijn die ik nodig heb.” 

Eerst maar eens prijzen pakken

Hoe wil de tweeëntwintigjarige zich verder ontwikkelen en waar kijkt hij naar uit? “Orion Stars kan weer Champions League gaan spelen en ervaring op het hoogste niveau opdoen, daar kijk ik enorm naar uit. En om elke dag in de zaal te staan met het team om mij heen om te zorgen dat ik een nog betere speler word en verder aan mezelf te werken. Dirk is daar heel goed in, bepaald gedrag stimuleren, verwachtingen duidelijk maken. Dat verbeteren, dat ontdekken, stabieler worden, consistent spel neerzetten en me als persoon ontwikkelen. Ik ben nu 22, dan ben je weliswaar wettelijk gezien al volwassen natuurlijk, maar het kan nog veel professioneler. De ambitie is wel om over de grens te gaan: Ik hoop natuurlijk ooit terecht te komen op de Olympische Spelen, of in een Italiaanse hoge divisie, maar eerst maar eens alle prijzen met Orion pakken! Dan zet ik de volgende stap nog weleens in de toekomst hopelijk.”

Gevraagd naar welke rol hij binnen het team gaat spelen, is hij duidelijk: “Heel grof gezegd: de bal gewoon keihard binnen rammen. Ik vind het lastig om te zeggen om dat al te zeggen, maar ik denk gewoonweg: de punten op de linksvoorpositie maken. Orion heeft Wouter ter Maat, dat is een van de beste diagonalen ter wereld. En Jannes van der Ham, een enorm ervaren middenspeler . Wie weet hoe de kaarten worden geschud komend seizoen?” En heeft Ebbelaar eigenlijk een wedstrijdritueel? “Nou, vlak voordat ik de zaal inga om de warming up te doen, app ik m’n ouders en ik zwaai altijd naar de camera omdat mijn oma altijd aan het kijken is. Mocht je als fan nog vragen hebben of een praatje willen maken, stap vooral na de wedstrijd op me af!”

De talentvolle achttienjarige, afkomstig van Dynamo Heren 2, zal zich naast vedette Jeffrey Klok op de liberopositie kunnen ontwikkelen. De afgelopen jaren heeft Lammertink bij Oranje onder 17 en onder 21 jaar gespeeld, in 2025 nog met vertrekkend Orion-hoekspeler Koen Sanders. 

Sparidans als idool

Bij Avior in Deventer leerde Lammertink volleyballen. De transfer naar Orion Stars betekent veel voor hem. “Met deze stap kan ik veel dingen leren en ervaring opdoen. Dirk Sparidans was altijd een idool voor mij. Dat ik nu onder hem mag spelen als libero doet me heel erg goed! Ook van Jeffrey als concullega zal ik mij op kunnen trekken. Met hem heb ik eerder getraind bij Dynamo. Hij gaf me tips en ik hoop dat hij dat blijft doen, dat heb ik nodig want ik ben nog jong.” 

Lammertinks komst naar Doetinchem volgt op een moeilijke tijd met blessures en tegenslagen: “Vorig jaar zomer heb ik een hernia opgelopen, een week voordat het EK-kwalificatietoernooi met Oranje begon. Ik wilde heel graag mee om erbij te zijn, maar dat was achteraf bezien geen goed idee, want daarna heb ik heel lang moeten herstellen, dusdanig dat ik de eerste helft van het afgelopen seizoen amper heb kunnen spelen.” 

Steentje bijdragen

Gelukkig gaat het inmiddels een stuk beter met hem en kijkt hij vooruit: “Het is een eer om deze stap te mogen maken. Ik wil gewoon zo veel mogelijk leren onder Dirk. Dat we met het team weer gaan spelen voor alle prijzen en dat ik onderdeel kan worden van het team, daar kijk ik naar uit. Ook kijk ik enorm uit naar de CL-kwalificaties; kijken of we ons dit jaar echt kunnen kwalificeren, en de uitdaging weer aangaan tegen Maaseik en Roeselare – daar wil ik m’n steentje aan bijdragen!”

Als hoogtepunt uit zijn nog prille carrière noemt de libero de plaatsing voor het EK onder 17 met Oranje. “Dat we ons in Griekenland hebben gekwalificeerd, dat was een heel mooi moment met team en staf, ook omdat ik alle wedstrijden heb gespeeld en de hele tijd in de basis heb gestaan.” Voor aanvang zul je hem waarschijnlijk zien luisteren naar harde muziek, “zodat ik me volledig kan focussen op de match. Ik ben echt een persoon die leeft voor muziek; ik luister heel veel naar Frsh en ik ben fan van de rock van Fuel. Zelf zing ik ook graag mee.”

Een voor Eredivisievolgers bekende naam voegt zich bij de selectie: Jelle Bosma was enkele jaren geleden één van de uitblinkers bij Dynamo. Het afgelopen seizoen bracht hij door bij ‘Deutschlandmeister’ Berlin Recycling Volleys. De 2.05 meter lange middenblokkeerder revalideert nu nog in Berlijn na een zware blessure maar vertrekt over een maand naar de Achterhoek. 

Een mooie kans

Waarom deze stap? “Ik kreeg de vraag om te spelen bij Orion Stars, en dat leek me een mooie kans, want de Doetinchemse visie sprak me aan. De Eredivisie heb ik ook een beetje gevolgd en ik zie dat wat er gezegd wordt qua ambities overeenkomt met de geboekte resultaten. Begrijp me goed, in Berlijn is alles geweldig geregeld, maar ik denk dat het beter is om weer elders te gaan spelen, en ik ga kijken of m’n linkerknie me daarin goed gezind is.” Bosma scheurde enkele maanden geleden bij een aanval zijn kruisband, binnenste en buitenste meniscus, én liep ook nog een fractuur op in zijn bovenbeen. “Niet prettig”, zegt hij er droogjes over, maar: “Als alles goed gaat sta ik rond september weer gewoon in de zaal. De medische staf hier is positief en zegt dat volledige terugkeer naar het veld zonder complicaties mogelijk is, dus dat stemt hoopvol!”

Bosma, afkomstig uit de kweekvijver van Alterno, kijkt persoonlijk het meest uit naar wat hem bijgebracht kan worden op speltechnisch niveau. “Dat heb ik altijd interessant gevonden. Orion wil me graag op het veld hebben. De ambities van de club zijn hoog. Het is afhankelijk van m’n revalidatie of ik bij kan dragen aan alle wedstrijden, maar de Champions League, daar zou ik heel graag bij willen zijn! Vorig jaar was Orion dichtbij, toen hadden de Stars ook gewoon wat pech met de tegenstanders in de loting. Dit jaar zou het weleens kunnen lukken, de kwaliteit is er hoe dan ook.” 

Schoenen aan en gaan

Ook vertrekkend spelverdeler Djifa Amedegnato, volgend seizoen uitkomend voor SSS Barneveld, speelde eerder bij Berlijn. Voor Bosma, zelfbenoemd cultuursnuiver en voedselliefhebber, was het een ‘behoorlijke switch’ vanuit Nederland naar Duitsland. Nu, een hoop ervaring rijker, komt hij terug. “Een paar van de beste Amerikaanse spelers lopen hier rond, en er heerst een heel andere mentaliteit: Hier wordt kritiek daadwerkelijk gezien als hulp. We willen immers met z’n allen beter worden, is de teneur. Er wordt niet alleen geknikt nadat iemand iets zegt maar er wordt ook naar gehandeld om er iets mee te doen.” Direct, open, zonder opsmuk, daar lijkt de speler wel van te houden. Een wedstrijdritueel heeft de drieëntwintigjarige dan ook niet per se: “Voor mij is het gewoon schoenen aan en gaan, haha!”

Meer dan één favoriet volleybalmoment spreekt Bosma desgevraagd liever over een heel seizoen: “Ondanks m’n blessure is dit afgelopen seizoen mijn beste ooit, met wat ik hier heb geleerd. Dat ik in Berlijn heb mogen spelen met een kampioenenploeg die mee kan doen in de wereldtop, met sterspelers zoals Jake Hanes en Ruben Schott – die ervaring neem ik mee naar Doetinchem.”

Seizoen 25/26 is nog niet voorbij of er wordt al vooruitgekeken naar het volgende. Mondjesmaat komt nieuws naar buiten over de metamorfose van de Orion Stars-spelersgroep, maar Pim Kamps wil afleidingen voorkomen: ‘Alles buiten de kampioenswedstrijden is nu een beetje ruis.’

Orions plek in de ‘volleybalpiramide’

Dat Orion Stars grote ambities heeft, moge duidelijk zijn. Daar horen soms moeilijke elementen bij, verklaart Kamps: ‘Er zijn aardig wat spelerswisselingen die gaan komen. Natuurlijk staan we niet stil. Niels Lipke, Koen Sanders, Djifa Amedegnato en last but not least Eirik Kavli, de op-één-na beste diagonaal van de Eredivisie achter teamgenoot Wouter ter Maat, gaan ons verlaten.” Dat fans dat jammer vinden, daar heeft Kamps begrip voor. “Dat is het ook natuurlijk, maar het gaat nou eenmaal zo. Het is een beetje onze plek in de ‘volleybalpiramide’: Als Orion Stars een goed seizoen draait, en dat doen we nu al ruim drie seizoenen, dan krijgen de jongens die het goed doen veel aandacht. De Nederlandse competitie is gewoonweg niet het eindpunt van veel spelers. Aan de andere kant hebben we jongens in de spelersgroep die van erg hoog niveau zijn maar niet genoeg speeltijd kunnen krijgen. Eirik is daar een voorbeeld van. Dan ga je verder kijken, dat snap ik wel.”

Het is een logisch gevolg van het succes dat Orion Stars heeft, dat de staf elk jaar opnieuw op zoek moet naar nieuwe spelers, zegt Kamps. “We kijken dan wel weer naar de kern van het team dat we bij elkaar willen houden, zoals Jannes, Liam, Wouter, Luuk. Dat zijn jongens met wie we graag verder willen, die horen echt bij Orion. Daar omheen willen we weer een team bouwen waarmee we volgend seizoen onze doelen in Europa kunnen gaan aanvallen.” Want het Europese avontuur, dat is niet helemaal verwezenlijkt dit jaar, aldus Kamps. “We willen dichter bij de Belgen komen, en da’s gewoon niet gelukt dit jaar. De Europese campagne is dan weer wel goed verlopen, maar als we daar kritisch op terugkijken hebben we eigenlijk de wedstrijden waarvan op voorhand werd gezegd dat we ze zouden winnen inderdaad gewonnen, en de wedstrijden waarvan werd voorspeld dat we zouden verliezen hebben we verloren. Hoe gaan we er dan voor zorgen dat we dat verbeteren, met een klein budget ten opzichte van de Belgische top? In een stunt zijn we nog niet geslaagd.”

Resultaten uit het verleden…

De komst van Jeffrey Klok en het vertrek van Niels Lipke hadden sommige volleybalwatchers misschien niet zien aankomen. Voor die ontwikkeling heeft Kamps een rationele verklaring: “Het heeft ermee te maken dat onze huidige aanvoerder Gijs Jorna gaat stoppen met profvolleybal. Met Jeffrey halen wij iemand in huis die de leidersrol van hem gaat overnemen, een combinatie van ervaring en karakter. Da’s iets wat Niels de komende jaren moet gaan ontwikkelen. Zo’n keuze is moeilijk, maar het heeft verder niets met Niels’ kwaliteiten te maken. Iedereen heeft kunnen zien hoe goed hij het heeft gedaan in de Nederlandse competitie en de bekerfinale. Hij heeft de verwachtingen verder glansrijk waargemaakt, niks dan lof en positiviteit voor hem dit seizoen. Alleen denken wij voor volgend seizoen dat er iets anders gevraagd is om de volgende stap te zetten. We kiezen alleen voor iets meer zekerheid.” 

Natuurlijk zijn zulke wisselingen van de wacht groot nieuws, maar het huidige seizoen is nog niet ten einde. Kamps brengt de aankondigingen over vertrekkende, komende én blijvende spelers bij Orion Stars het liefst op een zelfgekozen moment naar buiten, “dan heb je het in eigen hand”. D’r is ’n tied van kommen en een tied van goan, zo ook in de topsport. Maar voor nu ligt de focus verder op de playoffs. “De rest is nu een beetje ruis. We communiceren bij voorkeur pas daarover tijdens het volgende seizoen. We gaan bewust na het seizoen bekendmaken welke spelers zich bij Orion Stars gaan voegen. Voor nu willen we dat de spelersgroep als voornaamste focus de derde prijs van het seizoen heeft.”

Een nieuwe selectie samenstellen, dat gaat over visie, legt Kamps uit: “Na een succesvolle campagne vorig jaar hadden we heel veel behoefte aan stabiliteit. Met dat in het achterhoofd hebben we voor het huidige seizoen veel gescout. Dat is goed gelukt, die stabiliteit is er: de ondergrens van Orion Stars is enorm omhoog gegaan. De bovengrens is dan weer wat dichter op de ondergrens gekomen: het basisniveau is hoog, maar het zijn niet per se spelers die enorm boven zichzelf uitstijgen. Dan moeten we volgend seizoen toch weer kijken naar de mogelijkheid om te kunnen pieken. De ondergrens van de top in België is ook gewoon hoog. Om daarvan te kunnen winnen moet je een team bouwen waar de potentie daartoe in zit. Dat is de les van seizoen 25/26. Je weet het nooit van tevoren, maar dit is waarvan wij denken dat we het volgend jaar nodig zullen hebben.” 

De volgende stap

Fans hoeven zich geen zorgen te maken over volgend jaar, dat benadrukt Pim Kamps. “We gaan op zoek naar de volgende Eirik, de volgende Tom, de volgende Beau. Onze ambities voor volgend seizoen zijn nog groter: volgend jaar zullen we meer nadruk leggen op de sportieve doelen in de BeNe-conference. Daar hadden we een heel duidelijk doel dat we bij de eerste drie wilden eindigen. De Champions League, daar moet je geluk mee hebben, die is misschien van iets minder belang. Als de loting meezit zou het kunnen dat we ons plaatsen voor de CL.” 

“Het sportieve programma breiden we volgend jaar ook uit: in de ochtenden gaan we ook trainen. Dat zorgt ervoor dat individuele spelers nog beter kunnen maken gedurende het seizoen, qua persoonlijke skills: de service, de pass, de aanval, etc. Dat zorgt voor verdere professionalisering van het volleybal in Doetinchem. Het resultaat waar we naar streven blijft hetzelfde. Daarnaast gaan we onze businesstribune uitbreiden en er komt een groot scherm in de hal, om topsport nog meer in de schijnwerpers te zetten en de amusementsfactor te vergroten.” 

Wil jij de huidige spelersgroep nog in actie zien? Koop dan nu je kaartje voor de 29ste hier!

Op 18 april kan Orion Stars de volgende stap zetten om de achtste trofee op rij te behalen. Voor midblokkeerder Jannes van der Ham zou het zelfs de negende met Orion Stars kunnen worden! Hoe is het voor hem om de veteraan te zijn, weer binnen de lijnen te staan? En welke prijs was voor hem het mooist?

Over dat laatste is de ervaren midblokkeerder, net 31 jaar oud, stellig: “Uiteraard was het kampioenschap van 2 jaar terug het mooist. Toen mijn vriendin moest strijden tegen de ziekte kanker en niet bij de bekerfinale kon zijn. Dat maakte het extra speciaal om dat jaar ook kampioen te worden met als afsluiter het kampioenspunt. Geweldig moment, zal ik altijd koesteren, ook omdat ik weet dat mijn vader, die net voordat ik bij Orion kwam overleed, dit precies ook had gewild. Kippenvel in alle opzichten!”

Enkele maanden kon Jannes maar beperkt of zelfs niet in actie komen vanwege een scheur van 8 centimeter in een spier achter op zijn schouder, maar kon tijdens de wedstrijd om de nationale beker tegen Simplex SSS gelukkig weer spelen. “Gelukkig gaat de blessure goed”, zegt hij erover. Zelf had hij de MRI-scan graag zo snel mogelijk gedaan nadat hij voelde dat er iets misging, 26 december vorig jaar. “Dat is de enige les voor de volgende keer”, aldus Van der Ham. “Maar vanaf dat moment hadden we de touwtjes in handen, bouwden we op naar volledige inzetbaarheid in de bekerfinale, en dat is gelukt!” Nu Orion Stars bij de play-offs is beland, is Jannes blij dat hij met het team nog de puntjes op de i kan zetten, bijvoorbeeld met betrekking tot connectie en wedstrijdritme.”

Kijkt hij al vooruit naar het volgende seizoen, of ligt de focus voor nu op de laatste wedstrijden van het huidige? “We zijn er nog niet over uit. De intentie is om door te gaan. Als dat lukt, zou dat uiteraard mooi zijn. Voor mij ligt nu de focus op de play-offs om het kampioenschap, om daar een mooi einde aan te geven!”

Heb jij je kaarten voor de halve finale op 18 april al? Koop ze hier!

Gijs Jorna (36) beëindigt bij Orion Stars zijn actieve volleybalcarrière na twintig jaar op het hoogste niveau te hebben gespeeld. Hoe kijkt hij terug? En wat is zijn volgende stap? 

Stoppen na een lange reis

Jorna, nu nog aanvoerder van de Stars, stopt op zijn manier na dit seizoen: ‘helemaal’. “Ik heb vijftien jaar in mooie competities in het buitenland gespeeld. Toen Orion Stars op mijn pad kwam voelde dat als het laatste hoofdstuk in mijn carrière. Ik heb het ontzettend naar mijn zin bij Orion, maar ik merk dat ik ook tijd en ruimte zoek voor andere dingen. Niettemin was het een lastige keuze om te stoppen.” 

Voor de geboren Enkhuizenaar is het een lange reis geweest, zegt hij. “Met dit jaar meegeteld heb ik twintig jaar op het hoogste niveau gespeeld: drie jaar Eredivisie, vervolgens in Frankrijk, België, Roemenië, Griekenland, Oekraïne, Polen – en daarna weer terug. Da’s lang, als je er echt bij stilstaat.” Er staan aardig wat trofeeën in de kast bij Jorna: “Hoogtepunten waren dat ik in vrijwel elk land een prijs heb gewonnen. Die blijven me bij, maar natuurlijk ook de vriendschappen die ik eraan heb overgehouden. Als topsporter train je en eet je samen, je bouwt snel hechte banden op met mensen bij clubs. Daar kijk ik met veel plezier op terug.” En niet te vergeten: de libero annex passer/loper heeft meer dan 300 interlands met de Lange Mannen op z’n naam geschreven – “daar ben ik ook heel trots op!”

Een leven in het teken van ‘die blauwgele bal‘

Bij het einde van zo’n loopbaan is het passend om te reflecteren op de werkelijkheid van de topsport. “Als topsporter wil je altijd meer, je bent nooit tevreden, je bent altijd op zoek naar perfectie. Heb je een goede wedstrijd gespeeld, dan wil je erna nog beter. Zo kun je nooit echt lang genieten van successen. Dit is voor mij het moment om terug te kijken en te reflecteren. Het voelt alsof ik echt het onderste uit de kan heb gehaald.

Huidig Numidia VC Limax-coach Rob Bontje zei bij het einde van zijn spelersloopbaan: ‘Het is maar een spelletje’, maar daar is Jorna het niet mee eens. “Tuurlijk helpt het om er soms zo op die manier naar te kijken, maar het feit is dat mijn hele leven de afgelopen twintig jaar in het teken van die blauwgele bal heeft gestaan. Ik heb familie en vrienden achtergelaten, alleen maar voor de topsport. Het is weliswaar een spel, maar het is echt de rode dikke draad door mijn leven geweest.” 

Omdat Jorna zijn ouders en zus volleybalden, en hijzelf de weekenden ook mee moest naar de zaal, was het haast vanzelfsprekend dat hij er ook zou gaan spelen. “Eerst wilde ik daar nog niet aan toegeven, maar toen ik op twaalfjarige leeftijd toch begon, was mijn eerste training ook meteen een selectietraining voor een volleybalschool; ik had heel snel wel het idee dat ik het hoogst haalbare wilde halen. In die periode was het Nederlands team ook ijzersterk. Ik had een poster van Bas van de Goor in m’n kamer hangen. Vanaf de dag dat ik begon met volleybal werd ik direct in de volleybalschoolethiek meegenomen om profvolleyballer te worden. Ik heb echt geluk gehad dat ik altijd in een motiverende omgeving heb verkeerd.” 

De logische volgende stap voor een teamspeler

Jorna is een teamspeler. Dat is hoe hij zijn manier van volleyballen samenvat. “Ik denk dat ik misschien wel heb kunnen laten zien dat je met talent ver komt, maar met een goede kop, een goede houding nóg verder. Ik ben zeker niet het grootste volleybaltalent dat Nederland heeft voortgebracht, ik spring niet hoog, ben geen fysieke speler. Maar ik heb altijd gedacht over hoe ik met mijn kwaliteiten en ondanks mijn beperkingen toch optimaal kan presteren, en hoe ik een team kan helpen met mijn spel en persoonlijkheid. Door het volleybal zo te benaderen, heb ik wel een verschil kunnen maken.” 

Wat nu volgt voor de gelauwerde atleet is een mooie nieuwe uitdaging. Over het einde van zijn spelersloopbaan begon hij al rond z’n 32ste na te denken. “Als topsporter leef je dusdanig van dag tot dag, dat je daar helemaal niet zo mee bezig bent. Maar de laatste paar jaren zat het wel in mijn achterhoofd. Hoe dan ook weet ik zeker: Volleybal is zo’n groot deel van mijn leven geweest, ik wil erbij betrokken blijven. Zeg nooit nooit natuurlijk, maar trainerschap spreekt me op dit moment niet direct aan. Spelers helpen en begeleiden lijkt me leuk, jongens op de goede weg helpen. Bijna mijn hele carrière ben ik zelf begeleid geweest door LZ Sport. Daar is mij nu een baan aangeboden als zaakwaarnemer, in dezelfde wereld maar in een andere rol. Het is een logische stap, vanwege mijn kennis en connectie, dus dit maakt de keuze makkelijk.”

Met een gerust hart afsluiten?

Tot slot nog één van Jorna’s favoriete momenten uit zijn loopbaan: “Toen ik in België speelde en de beker won met Antwerpen tegen topfavoriet Roeselare. Dat team had nog geen punt verloren dat seizoen. We wonnen de wedstrijd met 28-26 in de vijfde set. Dat was de eerste prijs in de historie van de club en mijn eerste grote prijs. Die heeft de meeste indruk gemaakt. Iedereen was er bij; mijn familie, vrienden. Je leeft echt een week lang op een roze wolk en je koopt na afloop van de match alle kranten. Dat gevoel, dat is magisch. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik dacht: dit is het mooiste gevoel dat er is, dit wil ik vaker meemaken! Het zou héél mooi zijn om met twee hoofdprijzen af te sluiten in mijn loopbaan: de beker en het kampioenschap in Nederland moeten nog met Orion Stars gewonnen worden voordat ik met een gerust hart kan afsluiten!”, eindigt hij met een knipoog. 

Koop hier je tickets voor Gijs’ laatste wedstrijden!